Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2022

Sa mirë,të mësojmë !

Sa mirë ,sikur të mësojmë .

Meqënse koha kalon ,ç'do vitë e mē tepër mësojmë dhe kuptojmë shkaqet dhe arsyet  e problemeve ku na ka përballuar jeta .
Si psh.  kur ishim fëmij  loznim ,vraponim e flisnim me  shumë dashuri e gëzim.
Por ç'do vitë e më tepêr ,kur kthejmë kokën pas themi  :- ç'do vjet e më të lumtur. 
Duke u rritur ,aq më shumë largohemi nga segmenti ku nisëm jetën pozitive ,nga dita e lindjes. 
Thonë: kur lindim lindim me tē qarë , kush e mban ngelet njeri, kush e humbet bën të tjerët për të qarë.
Tema e vyrtyteve të ngelesh NJERI është temë ku mundon gjithë institutet. 
Rrënjët janë tē mbërthyera tek prindrit,më tepër tek NËNA . 
Kështu që para se të sjellim në jetë një jetë tjetër na duhet tē kemi mësuar vetëveten dhe si të mësojmë një NJERI të jetojë dhe të qëndroj në jetë . 
A merret kush me mësimin e të qenurit PRINDËR? 
Kemi liri,por ka kufi liria? 
Deri ku arrin liria ime ? ( deri atje ku fillon liria e tjetrit)
Ç' është lumturia ? 
Ku gjejmë gëzimin?
Ç' është dashuria? ( sigurisht jo vetëm sex) 
Ç'do të thotë ,kalimtarë jemi në jetë?
Kush është më i bukur ,shpirti apo fytyra ?  
Kush ka vlerë më shumë rroba e handruar apo hopinga e grisur nga rrobat dhe hopingat me emëra firmash? 
Kush ndrin më shumë një zemër e bardhë apo një plastike? 
..... ....    ...
Kur të mësojmë atëher mund mund të kuptojmë jetën në jetë ! 

** dhe unë jamë një si turrma    ...
Afize Seferi-Gjikondi....31/08/2022

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δώσε και πάρε

Δώσε και πάρε  Μου έδωσες μητέρα, μα και μου την πήρες.  Μου έδωσες πατέρα, μα και μου τον πήρες.  Μου έδωσες αδέρφια, μα με έσπρωξες μακριά...