DJEMË LEVENDË

Jeni- jemi NE
Ku u rritëm
Në vetmi
Prisnim prindërit
Në buzë tē koshtit
Që fëmi

NE ku dridheshim
Nga dëbora
Hundèt derdheshin
Tek goja
E mblidheshim
Me gjallëri
Tek shkolla

NE ku ushqeheshim
Nga natyra
Të pa ngopur
E qeshte fytyra

NE ecnim
Zbathur mbi cingorr
NE ku ç'do gjë
Na u mor

NE ku na shtërnguan
Nga foleja
Na larguan
NE ku rinin
Na e shpartalluan
E përkëdhelit
E prindërve
Na u ndaluan

NE  ku vaditëm Tokën
Me gjakë dhe lotë
Me shtetin
Nuk u ndeshēm dotë
Se forcën
E kemi në kokë

NE nuk pritëm
Nga të tjerë
Jetën e ndërtuam
Duke pastruar ç'do ferrë
Kushtuar për JU
O djem LEVEND!